Kyoto

hee lieve kijkbuiskinderen,

hoe is het met jullie daar? lekker weer daar, ik hoorde al wat geruchten over terrasjes. En de rest van het reisgezelschap maakt me jaloers met het weer zien van matties en familie, leuk hoor! Hard aan het werk allemaal? nou ben ik de enige die een blog bij houdt, jullie kunnen niet meer verifieren of ik de waarheid vertel, dus zal heel hard mijn best doen.

Hier in Japan gaat het goed hoor! We hebben lekker veel in Tokyo rondgelopen. Het is aar vet modern en hip en voede me echt een of andere dorpskneus in die grote stad. Heel veel hoge wolkenkrabbers en vette observatiepunten. Ook heel veel vet mooie mensen met hippe outfits waar ik dan weer tussenliep met m'n afritsbroek... Gelukkig dat Jeroen er is, die is namelijk wel hip! Sowieso superfijn dat hij er is!

En natuurlijk heel veel speelhallen waar allemaal Japanners van jonge meisjes met roze strikjes tot strakke zakenlui gebiologeerd naar computerspelletjes zitten te staren. Overal hoor je muziekjes en heel veel herrie en iedereen lijkt zo'n beetje te vergeten waar die is, zo erg gaan ze erin op dat je er bang van wordt... Natuurlijk moesten Jeroen en ik even Mariokarten in een echte racestoel met stuur :D!

De mensen ide in Japan reizen zijn ook wel een beetje anders dan in China en Mongolie. Veel Amerikanen en linkms en rechts een verdwaalde Europeaan. Veel minder 'toeritsen in eigen land'.

Sorry, ik moet weer even een wc verhaal ophouden. Dat is hier namelijk echt te vet. De WC heeft hier allemaal gekke functies zoals: toiletbril verwarming, een knopje waarmee je geluid kan aanzetten alsof je de wc doorspoelt (zodat je niet hoort dat je plast), een straal (instelbaar hard of zacht en warm of koud) waarmee je je kont kunt spoelen en deodorizer. Ik was gewoon diep in shock toen ik dat zag na de Chinese WC's.

Woensdag zijn we naar Kyoto gegaan met de bullettrain. Het gaat zo hard dat je het allemaal niet meer bij kunt houden. Alles is hier supernetejs en iedereen is zo beschaafd, dat ik echt geen boterham met jam in de trein durfde te smeren..

Maar Kyoto is zeker wel een vette stad zeg. Het centrum is helemaal modern met wolkenkrabbels en een heel vet station en natuurlijk nog meer speelhallen. Dachten we soms dat we in China veel tempels gezien hadden, nou, hier struikel je erzowaar nog meer over! En ze zijn allemaal even vet en koel! Met mostuinen en oranje poortjes en allemaal andere spannende features. Helaas mag je hier geen foto's uploaden, maar die komen zeker nog!

Ook de stad zelf is enorm vet, er zijn allamaal kleine straatjes waar je doorheen kan sneaken met heul veul resteaurantjes en lampionnetjes en winkeltjes (ik probeer me shoptechnisch in te houden). Daar ergens in die steegjes moeten ook geisha's lopen, maar die heb ik nog niet gespot. Met het Japanse eten weet ik het nog niet helemaal, maar de sake heb ik in ieder geval al een beetje afgeschreven (gatverdamme, het smaakt echt naar mesthoop). Vanmiddag vega Japans uitproberen, ik ben benieuwd! Misschien doen we ook nog ergens een theeceremonie!

Het masterplan is nog een beetje afwezig voor de komende tijd, maar we zouden onszelf hier nog maaanden kunnen bezighouden! We willen in ieder geval nog graag naar Nara (oudste permanente hoofdstad van Japan), Hiroshima, Osaka, de Japanse bergen, Mt Fuji, Japanse kastelen, Onsen (Japans badhuis)... enz. enz.

Ga er maar gauw aan beginnen! Dus voor nu ayeto, en hoop dat het jullie goed gaat!

Dikke knuf,

Jeroen en Miriam

China!

Dag lieve kijkbuiskinderen!!

Hoe is het met jullie allemaal? Ik oop dat het jullie goed gaat en dat jullie lekker genieten van de vrije dagen links en rechts! Hopelijk niet al te veel gekke dingen meer gebeurd in ons kikkerlandje? Ik denk wel veel hoor aan jullie vooral als je in de trein of de bus zit, dan heb je ruimschoots de tijd om te bedenken dat je wel eens met deze en gene zou willen kletsen! Maar gelukkig is het hier zeer tof!

Na een weekje of twee in China, zal ik proberen iets zinnigs over het land proveren te vertellen. Alhier mijn poging daartoe!
De grens over van Mongolie naar China is best een beetje een shock. Na een vrij uitgebreide controle of we geen griep hadden, met thermometer, gingen we dan de grens over. Aan de ene kant het lege Mongolie met z'n 2.7 miljoen inwoners op een enorme unit land, aan de andere kant China met z'n 1 miljard inwoners zo ongeveer op ook best een aardige lap grond, maar toch, ze zijn wel met best veel. Woestijn aan de ene kant van de grens, en 100 meter verderop een industriestad aan de Chinese kant.
En Chinezen zijn er dus heel veel! Ze zijn overal, de verboden stad is niet zo gek verboden meer. Bij voorkeur in hele tourgroepen met een petje op (het groepje met de rode petjes loopt achter de gids met de rode vlag etc.) Maar de mensen zijn ook enorm vriendelijk. Vppral hoe op 'blanken' gereageerd wordt is interessant, mensen staren eerst en beginnen dan te zwaaien of te lachen als ze zien dat je een westerling bent! Dan komt er een 'Hello' of 'Mihau' en word je, als men echt goed op dreef is, op de foto gezet. Ik vrees dast we wel wat huiskamers zullen sieren, maar de mooiste plek is toch wel de groepsfoto die nu op de gsm van een boeddhistische monnik staat :).
Het 'Hello, Mihau' kan ook een andere oorzaak hebben. Namelijk dat mensen proberen om je iets te verkopen. Dat kan zijn: een ritje in een taxi, de meest lelijke kralenkettinkjes een ritje op de fiets, fruit, alles wat je maar kunt verzinnen zijn. Als je afdingt, kun je super coole dingen kopen voor niet zo gek veel geld (en als echte vrouw kon ik dat natuurlijk niet laten). Ook de locaties waarop verkopers staan blijven me verbazen, op de Chinese muur, in de tempel, overal. Je hoeft dus niet bang te zijn dat je verhongert!
Over verhongeren gesproken, het eten is hier over het algemeen echt superlekker, maar soms wel een beetje vreemd. Het is onze hobby om 's avondsd een Chinese supermarkt in te duiken en de meest vreemde dingen uit te proberen. Bieslook spritskoekjes, bosbessenchips, gerookte perzikken sap, jelly pudding in all soorten en maten, eetpapier met zoet hazelnoten pasta, zwarte pap met sesamsmaak, groene thee ijs met diezelfde bruine pap als vulling, ik noem maar iets. Echt een goede hobby!!
Maar er zijn ook massa's verschillende soorten veel te lekkere thee, en het warme eten is super lekker! Onze ultieme favoriet zijn de gebakken aubergines in sojasaus met dadels en pepers. Hmmm, wat is dat ongelooflijk lekker zeg, die mogen jullie wel bij mij komen eten als het me lukt om het na te maken! Verder wijzen we meestal maar gewoon op iets wat vegatirsch is en waar gronete inzitten, en dan komt het wel goed hoor! De meeste menukaarten zijn namelijk in het Chinees, en m'n Chinees laat me nog steeds danig in de steek... Vind ik wel jammer hoor, want zo ben je nog steeds niet echt in staat om echt te weten hoe het leven in China nou is.
Waar we wel het echte Chinese leven aantreffen is op 't toilet. Een beetje een vreemde opmerking misschien, maar ik moet toch even kwijt dat die dingen meestal zo enorm vies zijn en dat er vaak niet eens een slot op de deur zit. Het is een heus avontuur om te bedenken hoe je nu weer boven dat gat moet hangen en hoe je zo min mogelijk met alles in contact kan komen. Soms is de WC en de douche in dezelfde ruimte, het afvoergat fungeert dan als doucheputje zeg maar. Hoef je niet tevoren te beslissen of je naar de WC of naar de douche gaat.

Er zijn wel veel mooie dingen om te bewonderen! De verboden stad, de Chinese muur en lekker veel kloosters dus kan als relifreak m'n hart ophalen! Momenteel zijn we een rondreis aan het maken. We zijn na een paar dagen Peking naar Datong gegaan om de hangende tempel en de Boedha's die in de grotten zijn uitgehakt te zien (lekker oud). Vandaar doorgereisd naar Wu Tai Shan, een berggebied waar je over de tempels struikelt via Pingyao waar je over de hippe winkels struikelt naar Xi'an waar we nu zijn. We gaan hier lekker nog meer fietsen (hoera! fietsen is gaaf), de Islamitische buurt uitchecken en naar het terracotta leger. Daarna zullen we weer terug gaan naar Peking en dan zit het er voor Jeroen Geuze, Mattia en Marieke weer op.

U hoort van mij, hoor ik iets van u?

Heel dikke knuffel uit een heel mooi hostel!

Miriam

Een grote 'vink' voor de transmongolie expres

Hee daar leuke mensen,

Zit ik hier een beetje fris gedoucht in Peking achter een pc'tje een verhaaltje te bakken. We hebben het gewoon gedaan, Van Nijmegen naar Bejing helemaal met de trein, ik kan het nog niet helemaal bevatten, maar vind het ontzettend tof dat we zover gekomen zijn! Wauw.

Eergisteren de laatste dingetjes in Ulan Bator gedaan en heerlijk Indiaas gegeten om toen de volgende ochtend vroeg fris en fruitig de trein in te stappen. Nou ja, fris en fruitig, we hadden ons verslapen en hadden 'm bijna gemist, maar het is uiteindelijk nog helemaal goed gekomen. Op 't station de mensen van het hostel uitgezwaaid en toen hopla, de trein weer in. Moet zeggen dat het reizen nu veel relaxter was omdat je al een beetje wist hoe het zou zijn. Veel zenuwachtiger voor Moskou - UB dan UB = Bejing, terwijl dat misschien wel een veel gekkere reis is. In de trein heerlijk geslapen en helemaal bijgekomen van het Mongolie avontuur. Ik zou zeggen: Peking, maakt uw borst maar nat!

Nog heel ef praktisch, m'n mobiele telefoon doet 't nog steeds niet! Grrr, maar ga zsm Chinese sim kaart kopen, dus dat moet goed komen. En nog iets... Wil je misschien je achternaam achter je post zetten... Een beetje vervelend, maar anders weet ik niet precies van wie ik nu precies een post krijg, sorry!

Hoe gaat het met jullie verder? Ik hoop heel goed! Ook al bijgekomen van het geval op Koninginnedag? Hopelijk verder niet teveel gekke dingen gebeurd!!

Houd u taai, en u hoort van mij!

Knuf,

M

PS met dat vlaggetje ging het niet helemaal lekker, maar ik zit in Peking dus/..

Sa sa, sain bainoeoeoeoe!

Hee lieve mensen,

Allereerst, ontzettend bedankt voor jullie reacties! Hoei, ik word er echt helemaal blij van van binnen en dan moet ik aan jullie denken, wat natuurlijk leuk is, want dat zijn jullie nou eenmaal! Hebbern jullie een fijne koninginnenach en dag en bevrijdingsdag gehad? Ik hoop dat jullie het goed naar jullie zin hebben gehad en dat 't lekker weer was! Nu allemaal weer hard aan de arbeit?

Weder terug gekeerd uit de verre verten van het Mongoolse land. Dezekeer niet zo gek veel integratie maar een ordinaire 9 daagse toerisjten reis. Nou ja, we hebben nog steeds voornamelijk 'bij de mensen thuis' geslapen, maar ik voelde me toch wel erg verwend met onze eigen chauf Itschka en prive gids Alma, die 's ochtends heerlijke ontbijtjes maakte (gebakken eieren, muesli, pap, fruit, groente en lekker beleg) en twee keer warm eten per dag voor ons koken hmmm! Eet technisch gezien werd het dus nog beter, en we were fattening up even more nicely (Bortsek id, bortsek id (eet koekjes, eet koekjes). Dat liet ik me natuurlijk niet twee keer zeggen, ik was dus een heel goede gast :)).

Naast het voedsel voor de buik, heeft Alma ons ook voorzien van voedsel voor de geest. Zo heeft ze ons verteld over de gespannen situatie tussen Mongolie, China en Rusland, over de veranderingen na het communisme, overbegrazing en andere culturele dingetjeswaar we met ons huis, tuin en keuken Mongools niet uit kwamen (hoe heet je en hoeveel schapen heb je helpt er niet echt aan).

Wat betreft onze Mongoolse taalvaardigheden is er verder niet zoveel spectaculairs gebeurd, wat verfijninkjes en wat langgerektere klanken links en rechts, maar gelukkig waren er nog andere vaardigheden te leren. We hebben namelijk op een kameel gereden!!! Hoe vet is dat zeg, uberhaubt het geluid dat die beesten maken is al heel vet, en dan hebben we het niet eens gehad over hoe lekker zo'n bult voelt. Ik heb dus de hele weg een beetje met dat beest lopen kroelen, waardoor ie heel sloom ging lopen, maar ik had het wel naar m'n zin. Onze plaatselijke kamelenman was het daar niet zo mee eens, dus gingen we soms hobbeldebobbel een beetje lopen rondscheuren op dat beest. Zeer vet! Ook hebben we nog eventjes een poging op een paard gewaagd door een heel mooi landschap. Maar had wel eens eerder paard gereden, dus het ging op zich best ok, en heb het laatste stukje zelfs zelf gereden!

Euhm tja en verder hebben we echt superveel in de auto gezeten, en dat geleek best wel een beetje het paard en kameel rijden. Wegen afbouwen is stom, en asfalt is nog stommer, dus gingen we hobbeldehobbeldebobbel hop door het land heen. Het is me nog steeds onduidelijk hoe Itschka ons genavigeerd heeft (Ger Positioning System) maar hij deed het supergoed. We hebben slechts een keer pech gehad, en dat terwijl we door sneeuw, water, woestijn, bergen, kuddes kamelen, scheiten, gapen of koeien en andere interessante ondergronden gereden zijn.

Onderweg zijn we gestopt bij kloosters en andere toeristische dingen. In mijn hoofd is 't een beetje een brij, maar de twee dingen die het meeste indruk op me gemaakt hebben zijn toch wel de ruines van een kooster waar eerst 1000 monniken woonden. Het was dus een enorm complex, en er moeten een heel rijke cultuur en levendigheid geweest zijn. Helaas vonden de communisten het Boedisme opium voor het volk, dus hebben ze de monniken gedwongen om 'ander werk te zoeken', vermoord of gevangen gezet. Het enige dat overbleef was een grote vlakte met wat fundamenten en scherven. Ik kan er maar niet bij dat je zoiets moois groots en heiligs zomaar aan gort kan slaan...

Wat hopelijk nog lang blijft bestaan is de enorm fantastische Mongoolse natuur. Echt zo mooi en zo gevarieerd, zoals ik al zei, we hebben door veel verschillende landschappen gereden, en verschillende temperaturen (en dus verschillend licht) gehad. Van min tien tot dertig graden, het enige dat constant bleef was dat ik altijd m'n zonnebril op moest omdat het licht erg fel is. Een van de hoogtepunten (dat is nummerrr twee van de andere dingen die ik ging beschrijven, hey, er zit zowaar iets van stuctuur in dit verhaal) was het beklimmen van de zandduinen. Wat een hels karwei! Stel je oor, mul zand, een hellingshoek van 70 graden en lekker warm weer. En zo 200 meter omhoog. Het zand dat wegglijdt onder je voeten en als een soort waterval (zandval dus) naar beneden komt, zodat je echt helemaal niet opschiet. En dan, na anderhalf uur... Het topje!!! Een super mooi zandduinlandschap (foto's komen ofwel hier of op de site van een van de anderen) met een ondergaande zon! WAAAAAAAAAAAAAAAH, echt, een van de once in your lifetime experiences zo vet!!!!

Morgen nog keihard shoppen in UB met Alma die we echt enorm gaan missen (niet alleen haar kookkunsten hoor!) en dan het laatstre stukje transmongolie expres en op naar China!

Ik hoop dat het jullie allemaal heel goed gaat, en al die uurtjes in de auto heb ik me vaak af kunnen vragen hoe het met jullie ging, en geduimd dat het goed ging!

Veel succes met alles, en sorry voor mijn weinige mogelijkheden tot reactie wegens gebrek aan wereldwijd web.

Een heel ontzettend dikke knuf,

Sarah (= maan, Mongoolse bijnaam)

Sain Ba Noon

Hee daar leuke mensen,

Even een klein intermezzo tussen twee van onze trips door. De laatste update was dat we aangekomen waren in Ulan Bator (UB en dat het daar ok was, We hadden gepland om 6 dagen met ger2ger een culture trip te doen bij de nomaden families in Terelj national park. Die trip is inmiddels achter de rug, de foto's zijn te bewonderen op de blogs van de anderen. Nogmaals mijn excuses voor mijn volledig gebrek aan foto- en videomateriaal, maar het lukt deze digibeet niet om de zooi on line te krijgen. Ook nog een andere mededeling, mijn trelefoon doet heel grappige dingen, maar bellen wil ie niet, dus smsjes komen niet aan. Briljant weer...Nog al een kleine mededeling, ikga echt mn best doen mails ook echt te beantwoorden, maar ik heb op 't moment niet echt beschikking (behalve vanavond even) over internet. Sorry Ik hoop echt heel erg dat het jullie allemaal goed gaat en dat jullie heerlijk van de terrasjes, de botterikjes en 't Nederlandse zonnetje genieten. De geluiden tot dusver waren gelukkig positief! Geniet van de letne he :), Mocht je haast hebben: het gaat supergoed en ik vind het reizen echt geweldig!! Mocht je meer tijd hebben, zie onder.

Morgen zullen wij vertrekken richting Gobi woestijn. De trip zal 9 dagen duren. W zullen met een jeep het land door trekken en opo verschiullende plaatsen stoppen en bij nomadenfamilies slapen, op paarden/kamelen rijden en op zandduinen gaan klimmen. Ik heb er enorm veel zin in, behalve dan dat we niet kunnen douchen en het daar 25 graden is...

Zo, en nu het verhaal van afgelopen week. Bij de bushalte werden we opgehaald door een Mongoolse man met een ossenwagen. Een ossenwagen? Jawel, check de foto's maar. Je neemt twee wielen, een paar planken en een os en je z egt 'Hug, hug' et voila, uw vervoersmiddel is geboren. Werkt ook prima voor rivieren tot 80cm diep en zit best comfortabel. Vervolgens kregen we de thee geserveerd (thee+zout+melk) en kregen we koekjes en toen kon het grote eten beginnen. Dacht je soms dat je zou verhongeren in Mongolie? Welnee, je propt je gasten helemaal nokkie vol. Alleen de eerste avond hebben we schaap gehad wat leidde tot kokhalzen en bij sommige mensen ook daadwerkelijk tot kotsen en daarna ging 'ty alleen maar beter. Ik heb zelfs nauwelijks vlees gegeten (pezen en vet en kraakbeen zijn niet echt m'n ding en al helemaal niet twee keer per dag ook al is de dosis nog zo laag) en bij de laatste familie kregen we zelfs GROENTE!!! Heel veel thee dus in ieder geval, en die diende je aan te pakken met je rechterhand.

Andere interessante Mongoolse gebruiken zijn dat je de man en oudste persoon voor moet laten, je niet met je benen over mekaar mag zitten, je niet met je voeten naar het vuur of de goden mag wijzen, je hard moet slurpen en je backpack niet op je rug mag dragen (om zo eens wat te noemen). Ook het Mongools zelf is heel interessant, de titel van dit verhaal is Mongools voor hallo. Bovendien is de uitspraak altijd anders dan in je boekje staat, als je je boekje nog steeds hebt, iemand heeft het Mongolian phrasebook namelijk in 't wc gat laten vallen de eerste dag hihihi. Ik vind het ook niet echt een mooie taal, wat een geschreeuw, maar swah.

De natuur die we gezien hebben was echt vet mooi. Rivieren, bergen en hele vette dieren. Hondjes zagen er wel een beetje linkjes uit en ook paarden waren erg wild maar wel supermooi. De komende reis hoop ik toch even op 'n paard z'n rug rond te mogen rijden. Ook is dit natuurlijk het seizoen waarin lammetjes en geitjes geboren werden en we hebben er enthousiast mee rond gesleept, gehoed en geknuffeld. Was ik zeer mee in m'n nopjes. De ossedn hebben ons vooruit geholpen dus dat was ook erg aardig van ze, omdat ze soms wel 5 mensen en 4 backpacks moesten dragen. De uitdrukking, zo sterk als een os, ik snap t helemaal.

De mensen waren ook super vriendelijk! Hebben een erg vet gesprek gehad met een Sjamaanvrouw, over haar leven enzo, en ze gaf ook allemaal tips weg over hoe je gezond kunt blijven en hoe je weer beter zou kunnen gaan zien. Ik weet nog niet helemaal zeker of ik het plas in je ogen smeren in de wintermaanden advies ter harte ga nemen, maar heb nog even tijd om dat te overwegen. De mensen vond ik ook erg mooi, en de kindjes super leuk om mee te spelen en een beetje te verwennen met belleblazen en spelen.

We hebben ooik de hele tijd in een ger tent geslapen. Echt heel fijne dingen zijn dat zeg! Het zijn ronde tenten (zie foto's) mety in het midden een gat voor de pijp van de kachel. Binnen staan heel mooie kastjes oranje met beschilderingen en in het midden is een haard. Daaromheen staan bedden die overdag als bank gebruikt worden, en er tzijn goden, veel foto's van familieleden en paarden en godenbeeldjes. Zo'n ger kan met een vuurtje echt super lekker warm worden! Heerlijk is da t, en ook m'n slaapzak Charlotte doet erg goed dienst!

Zo, ik zal jullie niet langer meer vervelen. Ga lekker een tukkie draaien want we gaan morgen al vroeg met de volgende tour naar de Gobi. Ik hoop dat het jullie erg goed gaat, ik heb een rondje voor jullie gedraaid aan de gebedsmolen in UB. O en de buttons zitten nog op m'n tas hoor (mis jullie stiekem wel 'n beetje),

Maak veel plezier en tot de volgende (helaas) digikeer!

Knuf,

Miriam

Aangekomen in Mongolie

hee mensen,

eindelijk weer eens een update na een ietwat internetloze periode! voor ik het vergeet, check ook de volgende sites: mmmongolie.reismee.nl en mmmongolia.reismee.nl en tot slot jeroenmongolie.reismee.nl.

Ook nog even een andere huishoudelijke mededeling,. ik wilde jullie nog even ontzettend bedanken voor alle nuttige cadeautjes die ik gekregen heb! Ik ben er erg blij mee, en ze worden goed gebruikt, maar de ehbo kit gelukkig niet te veel :). Ook wil ik jullie super bedanken voor de camera, ik ben er echt ontzettend blij mee. Er is al fanatiek mee gefilmd, maar het uploaden lijkt toch wel wat problematisch te zijn daar ik nergens de mogelijkheid heb om de benodigde software te installeren. Ze komen dus ooit nog, dan zal ik jullie er eindeloos mee vervelen.

Zo, en nu een verhaaltje, het gaat hier heel goed hoor. we zijn vanochtend vroeg aangekomen in het toch we aardig lelijke Ulan bator. Maar wat niet onbelangrijk is, er was een vegetarisch resteaurant met heel veel GROENTE. de afgelopen dagen in de trein ontbrak het nog wel eens aan vitamine c. Waar het niet aan ontbrak is handelswaar van Mongolen die in het begin in onze coupe stond opgepropt en vreemdsoortige grens formulieren. Datzelfde gold ook voor de trein van warshau naar moskou, waar de coupe de respectabele grootte van 3 m2 had :). Het treinen duurde lang, maar het was wel heel erg de moeite om daadwerkelijk de afstand te voelen, en de sfeer te proeven en te zien hoe de landschappen en de mensen snel veranderden.

warschau was erg fijn, het was ontzettend tof om diana, een Pools vriendinnetje van mij, weer te zien en lekker bij te kletsen. Het ging haar erg goed, en we hebben lekker gezamenlijk door warschau gelopen, gekletst, een piwo gedronken, pogingen ondernomen om Pools te eten en lekker bijgeslapen. Het ging echt veel te snel voorbij.

Ook Moskou was leuk om weer te zijn, maar het is toch echt wel een ander verhaal als je daar in je eentje bent, of als je daar in een groep bent. de metro was weer ronduit geweldig en mooi, de lucht heerlijk vervuilend, de mensen nite russisch sprekend (wel weer goed voor mijn russisch) maar bovenal erg vet!

Volgende week gaan we echt met 'n Mongoolse familie meereizen, ik ben daar super beneuwd naar. Ik zal jullie nu niet langer ophouden en wens jullie veel suces met alles wat jullie aan 't doen zijn!!

een heeeeel dikke knuf,

Miriam

Eerste post on the road!

Hee lieve mensen,

Daar zijn we dan, onze eerste post vanuit het wonderschone doch even grijze gebouwenachtige Warschau. We gaan dit keer met zn drieen (de drie M'en) een verhaal produceren aangezien we gebruik maken van het internet van onze supervriendelijke gastheer en -vrouw Alan en Diana.

Diana is een vriendinnetje van Miriam (die kent uiteraard overal lieve mensen), en Alan is haar broer bij wie we nu in het appartement verblijven (Diana woont zelf in Krakow).

Marieke schreef eerder dat we de zonnige terrasjes even achter ons lieten en richting koudere streken vertrokken. Dat hebben we nog eventjes uitgesteld. Het is al heel de week heerlijk weer en die terrasjes hebben we ook wel gevonden. Allereerst maar eens een verhaaltje over ons verblijf in Berlijn.

In Berlijn hebben we ook al herberg gevonden bij een vriend van Miriam, Kai. Die bleek een supermooi appartement te hebben in een heel hip stadsdeel van Berlijn (waarvan we helaas nog steeds de naam niet weten). Het stikte van de leuke cafeetjes, eettentjes met pizza's voor 3 euro :-) en kledingwinkeltjes met truitjes in alle geuren en kleuren en in onze stijl :-D! Van al het bovenstaande hebben wij natuurlijk gebruik gemaakt, en hebben onze eerste dag in Berlijn verbracht met pizza op een terrasje, rondwandelen door de gezellige straatjes en een nieuw shirtje. 's Avonds lekker gekookt in ons ' eigen' keukentje, en gegeten met wijn en kaarslicht. Romantisch hoor! Jammer dat de mannen een beetje misten ;-)

Dag 2 in Berlijn hebben we weer geheel in onze reisstijl zonder enig plan van aanpak doorgebracht. Uiteindelijk zijn we terecht gekomen in het centrum van de stad waar we alle toeristische trekpleisters in sneltreinvaart bezocht hebben. Wat meer tijd hebben we besteed aan het holocaustmonument (een heel indrukwekkend en enorm plein waar iedereen zeker een keer een bezoek aan moet brengen) en bijbehorende museum. Na dit toch wel heftige bezoek hebben we de Berlijnse muur opgezocht (wat nog niet eens zo heel gemakkelijk bleek te zijn, we moesten echt op zoek) en gefotografeerd. Vervolgens hebben we de Potzdamer Platz nog verkend en toen was het toch echt tijd om wat te gaan eten. We besloten dat maar vlakbij ons eigen huisje te doen aangezien we niet al te laat wilden gaan slapen. Dus eindigden we in het Indiaas restaurant onder ons appartement! Het eten was heerlijk en betaalbaar, en de mango lassi was erg mooi versierd ;-). Daarna de trappen op gehaast, tassen ingepakt en slapen! Weliswaar maar vier uurtjes, maar toch..

Op donderdag vertrokkken wij al in de vroege ochtend (of moet ik zeggen: nacht) richting Warschau. En daar zijn we nu! Gisteren heeft Diana ons op sleeptouw genomen voor een toer door de stad en museum over de geschiedenis van Warschau. Het museum was heel mooi opgezet en interactief, je kon overal laatjes opentrekken en dingen horen, voelen en zien. Na twee uur hadden we toch wel een overload aan geschiedenis en geluiden en zijn we de stad in getrokken waar we nog een ander vriendinnetje van Miriam hebben ontmoet, Kaschka. Gezamelijk hebben we lekker gegeten, en toen het oude deel van Warschau bezocht, om af te sluiten met een lekker pools biertje. Toen waren we toch wel heeeel erg moe en zijn richting bed gegaan, waar we uiteindelijk om 1.00 moe maar voldaan in slaap vielen.

En nu is het dan vrijdag, hebben we lekker gedoucht en ontbeten en zijn klaar voor nog een dag in Warschau. Het is ongeveer dertig graden dus de zonnebrand wordt al goed ingezet. we zijn nog in het duister over wat we vandaag gaan doen, maar dat wordt jullie allemaal verteld bij de volgende update. Dit was het voor nu!!

We missen jullie uiteraard allemaal heel erg, maar we hebben het hier stiekem wel errug leuk :-)

Knuffels van ons aan iedereen,

Miriam, Marieke en Mattia

PS als jullie alle blogs keurig bekijken kunnen jullie misschien een deja-vu gevoel krijgen... we zetten dit stuk namelijk op al onze blogs.

en aanvullend nog...

O ja, en aanvullend nog even misschien het plan de campagne!

Het algehele plan wordt: veel in de trein zitten en af en toe eens uit te stappen op toffe plekken. We, dat zijn Marieke, Mattia en Jeroen (niet vriend Jeroen maar een andere Jeroen om de verwarring compleet te maken), mensen die ik van m'n studie en inmiddels ook van veel andere dingen ken. We zullen aanstaande dinsdag met de trein van Nijmegen naar 'n andere wereldstad, Bejing reizen. Onderweg stappen we uit in Berlijn, Warschau, Moskou en Mongolie waar we drie weken zullen blijven. Ook in China zullen we nog een drietal weken rondtrekken. De andere twee mevrouwen zullen ook 'n website bijhouden, daarvan zal ik de link hier ook nog neerzetten, zodat jullie kunnen verifieren of ik niet zit te liegen :).

Vervolgens gaan zij (Jeroen, Mattia en Marieke) naar huis en zal ik nog doorreizen samen met 'mijn' Jeroen naar Japan en met m'n zusje Hester door Zuid-Korea.

Dan weet je 't plan 'n beetje, hopelijk komt het met de uitvoering ook goed :)!

Knuf,

M